Zbigniew Bełz

Zbigniew Bełz urodził się 17 września 1955 roku w Gorzowie Wielkopolskim. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, a w latach 1980-1981 pracował jako asesor w Sądzie Rejonowym w Gorzowie Wielkopolskim.

Od września 1980 roku był członkiem NSZZ "Solidarność". W maju 1981 został delegatem regionu na I Krajowy Zjazd Delegatów, gdzie wszedł w skład prezydium Krajowej Komisji Rewizyjnej. Należał też do współzałożycieli Polskiej Partii Demokratycznej powstałej w Gorzowie Wielkopolskim.

Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się. 13 grudnia 1981 zainicjował spotkanie członków Zarządu Regionu, wspierał strajk w Zakładach Chemitex-Stilon. W 1982 stanął na czele Regionalnej Komisji Wykonawczej, kierując podziemnymi strukturami związku, a także był współzałożycielem Solidarności Walczącej. W kwietniu 1983 został aresztowany, ale zwolniono go w czerwcu tego samego roku. Po złożeniu oświadczenia o bezcelowości działalności podziemnej, postępowanie umorzono.

Następnie pracował jako prawnik, ale nie mógł wykonywać zawodu, dlatego zatrudnił się w zakładzie rzemieślniczym i prowadził kiosk warzywny. W 1987 wyemigrował do Kanady, gdzie objął kierownictwo Biura Informacyjnego Solidarności Walczącej w Toronto. Od 1988 roku wydaje polonijny dziennik "Gazeta".