Krystyna Prońko

Krystyna Prońko urodziła się 14 stycznia 1947 roku w Gorzowie Wielkopolskim. Pochodzi z rodziny o korzeniach łemkowskich, która po II wojnie światowej osiedliła się w tym mieście. Ukończyła technikum chemiczne i pracowała jako chemik-analityk, zanim w pełni poświęciła się muzyce. Studiowała na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach.

Swoją karierę artystyczną rozpoczęła w 1966 roku jako wokalistka i organistka w zespole Reflex. W 1969 roku zadebiutowała na festiwalu w Kaliszu, a wkrótce potem dołączyła do grupy Respekt, z którą nagrywała dla Polskiego Radia. W latach 70. współpracowała z Czesławem Niemenem, Skaldami i Czerwonymi Gitarami, a także z zespołami Pokolenie i Koman Band.

W 1974 roku zdobyła nagrodę za aranżację na festiwalu w Opolu, a rok później wygrała główną nagrodę za piosenkę "Niech moje serce kołysze ciebie do snu". W plebiscytach magazynu "Non Stop" dwukrotnie została uznana za najpopularniejszą wokalistkę w Polsce (1975, 1977). W 1979 roku zwyciężyła w konkursie "Premier" na festiwalu w Opolu w duecie ze Zbigniewem Wodeckim.

W latach 1979-1981 prowadziła klasę śpiewu w Akademii Muzycznej w Katowicach. Była także pedagogiem w Teatrze Muzycznym w Gdyni i na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1991 roku założyła wydawnictwo płytowe Power Music. W latach 2014-2018 pełniła funkcję radnej Warszawy z ramienia Platformy Obywatelskiej.

Krystyna Prońko jest laureatką licznych odznaczeń państwowych, w tym Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski (2025) i Złotego Medalu "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2026). W 2024 roku z utworem "Tempus fugit" wzięła udział w wewnętrznych eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji, zajmując 11. miejsce.