Bogusław Nowak

Bogusław Nowak przyszedł na świat 29 stycznia 1952 roku. Już w młodości związał się ze sportem żużlowym, a licencję zdobył w 1969 roku. Przez piętnaście lat reprezentował barwy Stali Gorzów Wielkopolski, z którą odnosił liczne sukcesy drużynowe, zarówno w Drużynowych Mistrzostwach Polski (zdobywając 12 medali, w tym sześć złotych), jak i w Mistrzostwach Polski Par Klubowych (pięć medali, w tym dwa złote).

W 1977 roku wraz z reprezentacją kraju wywalczył tytuł Drużynowego Wicemistrza Świata. W latach 1985-1988 pełnił rolę jeżdżącego trenera w Unii Tarnów. Do jego indywidualnych osiągnięć należą m.in. złoty medal Indywidualnych Mistrzostw Polski (1977), dwukrotne zwycięstwo w Memoriałach im. Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego oraz triumf w Memoriale Alfreda Smoczyka.

Karierę sportową przerwał mu poważny wypadek podczas finału Mistrzostw Polski Par Klubowych w Rybniku (4 maja 1988 roku), w wyniku którego doznał złamania kręgosłupa i do końca życia poruszał się na wózku inwalidzkim. Po długiej rehabilitacji powrócił do sportu jako trener, szkoląc młodzież w Tarnowie i Gorzowie. Był pierwszym trenerem Bartosza Zmarzlika, wielokrotnego mistrza świata.

Od 2007 roku prowadził Fundację Bogusława Nowaka, wspierającą ofiary wypadków drogowych i sportowców motorsportu. Zmarł 10 lipca 2024 roku w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie został pochowany na Cmentarzu Komunalnym.