Bogusława Elżbieta Kaniecka

Bogusława Elżbieta Kaniecka, z domu Wojsz, urodziła się 19 grudnia 1953 roku w Gorzowie Wielkopolskim. Jako lekkoatletka specjalizowała się w biegach sprinterskich, reprezentując barwy klubów Warta Gorzów i Górnik Zabrze.

Największym sukcesem w jej karierze międzynarodowej było zdobycie brązowego medalu Letniej Uniwersjady w 1977 roku w sztafecie 4 x 100 metrów, gdzie wraz z Heleną Fliśnik, Ewą Witkowską (później Kasprzyk) i Ewą Długołęcką uzyskała czas 44,79 sekundy. W tym samym roku reprezentowała Polskę w finale Pucharu Europy w lekkoatletyce, zajmując w swojej koronnej konkurencji 4. miejsce z wynikiem 43,74.

Na mistrzostwach Polski seniorek zdobyła siedem medali, w tym złoty w sztafecie 4 x 100 metrów w 1977 roku, srebrny w biegu na 200 metrów oraz cztery srebrne w sztafecie i brązowy w biegu na 100 metrów. W halowych mistrzostwach kraju wywalczyła dwa brązowe medale w biegu na 60 metrów (1974, 1978).

Jej rekordy życiowe to 11,69 s na 100 metrów, 24,05 s na 200 metrów oraz 7,45 s w hali na 60 metrów.